Tərif çox gözəl şeydir. Bunu əziyyət çəkənlər də bildirir, çəkməyənlər də. Gəlin, bu tərifin istiqamətini bizim kinematoqrafiyaya yönəldək. Deyək ki, Azərbaycanda istehsal olunan filmlərin hamısı bir-birindən gözəldir. İnsan istəmir ki, bu filmlərin birini də nəzərdən qaçırsın. Məncə, kinoteatrlarımız normal işləsəydi, həmin filmlərə baxmaq istəyən tamaşaçıların bilet növbəsi Bayıla qədər uzanardı. Hələ bilet növbəsinə düşə bilməyənlərin xahiş-minnətlə başqalarından bilet istəmələrini gözləriniz önünə gətirin.
Vallah, sağ olsun rejissorlarımız ki, belə filmlər çəkirlər. Onlar olmasaydı, tamaşaçılarımız, görəsən, nə vəziyyətə düşərdilər? Hər gün bir filmə baxıb yatan tamaşaçımız bu filmlərin nə qədər poetik, nə qədər, emosional olduğunu anlamaqda çətinlik çəkmir. Düşünürəm ki, tamaşaçılarmız son 5 ilin filmlərini bir dəfə görəndən sonra ikinci, üçüncü dəfə bilet almağa cəhd edəcək. Təssüflənirəm ki, belədə və kinoteatrlarımız tamaşaçıların tələbatını ödəmək iqtidarında olmayacaq.
Rejissorlarımız evlərindən kənara ancaq cangüdənlərlə çıxacaqlar ki, tamaşaçıların onlara toxunmaq istəyi faciə ilə başa çatmasın.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment